Ήταν λίγο αφού σαράντισες, 2-3 ημέρες που σε είχα στο κρεβάτι ξαπλωμένο, κοιμόσουν και σε χάιδευα απαλά στο κεφαλάκι σου. Ξαφνικά άνοιξες δειλά δειλά τα ματάκια σου, με κοίταξες με ένα αυστηρό ύφος που συνηθίζεις να παίρνεις (αφού τα αδέρφια σου κάθε φορά που παίρνεις αυτό το ύφος νομίζουν ότι τους θυμώνεις) και ύστερα μου έσκασες χαμογελάκι.
Τι γλυκό χαμογελάκι ήταν αυτό!Φώτισε κάθε σπιθαμή του προσώπου σου.
Θυμάμαι να δακρύζω από χαρά. Το ένιωσα ότι χάρηκες που με είδες.
Στερνή μου ευχή πάντα έτσι να ξυπνάς στη ζωή σου! Με χαμόγελο!
Πάντα με χαμόγελο. Εσένα φωτίζει το πρόσωπο σου, εμένα όμως φωτίζει την ψυχή μου!
No comments:
Post a Comment