Wednesday, December 26, 2018

Κανε μου Γιώργο,,,

Στην προσπάθεια μου να φερω κοντα εσενα κ τον Νικόλα, γιατι ομολογουμένως ο αδερφός σου δεν σε πήρε κ με πολύ καλό ματι,,,μάλλον να σου βγάλει το μάτι ήθελε,,,, εμπνεύστηκα, να κάνω εσένα που μιλάς μέσω εμου με μπεμπεδιστικη φωνή, γιατι μια μαμα τα ξερει ολα για τα παιδακια της.
 Οπότε ξεκίνησαν ολοκληροι διαλογοι με εσενα κ τον Νικόλα, κ μάλιστα με αυτο τον τρόπο μπορουσα να εκμαιευσω πληροφοριες απο τον αδερφο σου που δεν μου ελεγε οταν τον ρωτουσα εγω ευθεως. Αυτο σας εφερε πολύ κοντα κ ανεπτυξε μεταξυ σας μια σχεση αρκετα στενη!

Οπότε το όλο θεμα πήγαινε κάπως ετσι, ο Νικόλας σου απευθυνει το λογο, εγω μιλαω για εσενα κ ο Νικολας απευθυνόμενος σε εσενα πάντα απαντα:
Νικ: Μαμα, κάνε μου λίγο Γιώργο
Εγω: Ελα Κοκόλα αζεφε μου!Τι κάνεις?Μου έλειψες!
Νικ: Και εμενα μου έλειψες Γιωργακη. Τον βλέπεις αυτο το δεινοσαυρο, εσυ δεν εχεις γιατι εισαι μπεμπης
Εγω: Ναι, τωρα ειμαι μικρος, οταν μεγαλώσω σαν κ εσενα θα παρω κ εγω
Νικ: ?Οχι το δικό μου Γιώργο!! Δεν θελω να τον σαλιωσεις!! κλπ κλπ

Αγορακια μου γλυκά τι πλάκα εχετε!

6,5 μηνών

Γλυκέ μου μπέμπη!!
Μοναδικό μου χαμόγελο!!

Γελάς και το πρόσωπό σου φωτίζεται!
Ξανθέ μου άγγελε! έγινες 6,5 μηνών. Εδώ και καιρό σηκώνεσαι στις 5 το χάραμα και αρχιζεις τις γλυκές σου φωνούλες...ταατααταατα,,,
Σε αφήνω στο λίκνο και μετά σε παίρνω στο κρεβάτι μου, ανάμεσα σε εμένα και στη Γωγώ. Αχ αυτη η αδερφούλα σου πόσο σε αγαπάει.
Μετα σε παιρνω αγκαλίτσα και πάμε στο καθιστικό. Σε αφήνω στο χαλί και εκει αρχιζεις  να κινείσαι με την όπισθεν.  Ο,τι βρεις το βάζεις στο στόμα σου, αν και το αγαπημενο σου παιχνιδι είναι μια ταπεινη πατούσα και επισης μια μαϊμού που της παταμε το μάγουλο και κάνει τον χαρακτηριστικό ήχο.
Τρως τα γευματακια σου, τραχανα, φρούτα, μεσημεριανο, κρεμα και στο ενδιαμεσο κοιμάσαι. εισαι καλόβολος.

Επίσης εβγαλες το κάτω μπροστινο δεξια δοντάκι!!!

Σας απολαμβανω όταν είστε και τα τρια στο χαλί και παίζετε. Σου αρεσει να παρατηρεις τα αδερφια σου και φυσικά να απολαμβανεις τα χάδια τους και την προσοχή τους.

Πάντα ονειρευόμουν μια οικογένεια με τρια παιδιά και εσενα σε λατρευω γιατι εκανες το ονειρο μου πραγματικοτητα!


Friday, October 19, 2018

Βαρελάκια

3ων μηνών και ναι!!! Κάνεις βαρελάκια λεβέντη μου! Από ανάσκελα μπρούμυτα και τούμπαλιν!Και πόσο έδειχνε να σε έχει ενθουσιάσει η νέα σου κατάκτηση!

Κατά τα άλλα είσαι ένα χαρούμενο μωράκι, θηλάζεις αρκετά και είσαι λίγο γκρινιαρούλης μόνο όταν είναι να κοιμηθείς! Σε λατρεύουμε όλοι! Είσαι το στερνοπούλι μας!


Το πρώτο σου χαμόγελο!

Ήταν λίγο αφού σαράντισες, 2-3 ημέρες που σε είχα στο κρεβάτι ξαπλωμένο, κοιμόσουν και σε χάιδευα απαλά στο κεφαλάκι σου. Ξαφνικά άνοιξες δειλά δειλά τα ματάκια σου, με κοίταξες με ένα αυστηρό ύφος που συνηθίζεις να παίρνεις  (αφού τα αδέρφια σου κάθε φορά που παίρνεις αυτό το ύφος νομίζουν ότι τους θυμώνεις)  και ύστερα μου έσκασες χαμογελάκι. 
Τι γλυκό χαμογελάκι ήταν αυτό!Φώτισε κάθε σπιθαμή του προσώπου σου. 
Θυμάμαι να δακρύζω από χαρά. Το ένιωσα ότι χάρηκες που με είδες.
Στερνή μου ευχή πάντα έτσι να ξυπνάς στη ζωή σου! Με χαμόγελο!

Πάντα με χαμόγελο. Εσένα φωτίζει το πρόσωπο σου, εμένα όμως φωτίζει την ψυχή μου!

 

Thursday, October 11, 2018

Η γέννηση σου

Έχω μια τεράστια κοιλιά! Την μεγαλύτερη από τις τρεις εγκυμοσύνες! Και ενώ λένε ότι η τρίτη εγκυμοσύνη έρχεται πολύ γρήγορα,ήρθα εγώ να τους διαψεύσω. Οι τελευταίες δυο- τρεις εβδομάδες είναι εφιαλτικές. Δεν μπορώ να σταθώ στα πόδια μου, κουράζομαι απίστευτα, σε περιμένω , ανυπομονώ να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου, σε νιώθω να κλωτσάς, ίσα-ίσα να υπενθυμίσεις την ύπαρξη σου, αγκαλιάζω την κοιλιά μου και δακρύζω από ευτυχία. Ευτυχία που είχα την ευλογία να μείνω για τρίτη φορά έγκυος.....
και ήρθε η ημέρα να έρθεις στον κόσμο. Πονούσα πολλές ημέρες και μπήκα προγραμματισμένα 40 εβδ. και 6 ημέρες. μετά πό 12 ώρες, στις 10.30 το βράδυ, ήρθες στον κόσμο. Ο μπαμπάς σου ήταν και αυτός μέσα, έκλαψες αμέσως και η μαία σε ξάπλωσε στην αγκαλιά μου. Ένα πανέμορφο ξανθό αγοράκι με κοιτούσε ήρεμο πλέον! Ξετρελάθηκα μαζί σου! Αυτό ήταν! Θα γινόσουν η αδυναμία της μαμάς, το μικρό μου στερνοπούλι. Αργότερα σε έβαλα στο στήθος, θήλασες αμέσως. Ήσουν τόσο γλυκός, ήρεμος, φαγανός. Α! Και ίδιος ο μπαμπάς σου!

Μια νοσοκόμα είπε μάλιστα " καλέ αυτό αν χαθεί, δεν χρειάζεται να ανυσηχείτε, θα σας το φέρουν από το χεράκι, είναι ίδιο ο γιατρός!"

Στερνοπούλι μου, να σε έχει καλά ο θεός! Είσαι ευλογία για εμένα, γιατί μου χάρισες αυτό που πάντα ήθελα, μια μεγάλη και όμορφη οικογένεια!

Wednesday, October 10, 2018

Τεστ θετικό

Μόλις είχα ξεκινήσει την κλινική της παθολογίας. Είχα επιλέξει μάλιστα την Α' παθολογική η οποία ήξερα ότι είναι ζόρικη, με πολύ δουλειά, ξενύχτι, διάβασμα, επείγοντα  και λίγο προσωπικό. Ήθελα να πέσω στα βαθειά.  Και ξεκίνησα και όντως έτσι ήταν  και ώς άλογο κούρσας έτρεχα ολημερίς και ολοβραδυς. Και σαν να μην έφτανε αυτό χαλάει ο αξονικός, οπότε ξεκινησαμε τις διακομιδές στο πανεπιστημιακό, με αποτέλεσμα να πηγαίνω 4-5 διακομιδές την ημέρα.
Και εκεί,,,σε μια διακομιδή....αρχίζω να ξερνοβολάω σαν το γατί. Το πλήρωμα αναστατώθηκε και ζήτησα άλλο γιατρό να με αναπληρώσει γιατί δεν μπορούσα να ξαναμπώ με τίποτα στο ασθενοφόρο και να γυρίσω στο γενικό νοσοκομείο.  Το θεώρησα τυχαίο γεγονός,,,υπερκόπωση. Τις επόμενες ημέρες η αδιαθεσία, η απογευματινές ναυτίες, η υπνηλία ήταν σε καθημερινη βάση. Ο μπαμπάς σου ήταν πεπεισμένος ότι ήμουν έγκυος, αλλά εγώ το απέκλεια, με αποτέλεσμα να συνεχίζω τις εφημερίες, το τρέξιμο, την κούραση. ...Ώσπου, μια ημέρα παίρνω καφέ πριν πάω για δουλειά και μου έρχεται τάση για έμετο,,αυτό ήταν, το μεσημέρι, πήγα πήρα τα αδέρφια σου από το σχολείο και μετά ψάχναμε εφημερεύων φαρμακείο για τεστ.  είχα μεάλη ανυπομονησία,,,οι αμφιβολίες πλέον είχαν δώσει την θέση τους σε μια απόκοσμη σιγουριά για εγκυμοσύνη. μα πως δεν το έβλεπα τόσο καιρό?! Σίγουρα είμαι! Ναι, το νιώθω, κουβαλάω μια ψυχούλα, μέσα μου χτυπάει και μια άλλη μικρή καρδούλα,,,η δική σου!
Το τεστ επιβεβαίωσε απλά την ισχυρή διαίσθηση που ένιωσα εκείνη την ημέρα.
Το ανακοίνωσα πρώτα στα αδέρφια σου και μετά βγάλαμε ένα βιντεάκι όπου τα αδερφάκια σου το ανακοινωνουν στον μπαμπά σου, ζουμάρωντας στο τέλος στο θετικό τεστ.

Ο πατέρας σου με πήρε τηλέφωνο ξετρελαμένος!
Την άλλη ημέρα εξέταση χοριακής,,,,δυο μηνών έγκυος!!!

Σε λατρέψαμε πριν σε δούμε! Κάναμε όνειρα όλοι μαζί για το νέο μωράκι στην οικογένεια, και σε περιμέναμε,,,Έβλεπα τη Γωγώ και τον Νικόλα πως μεγάλωναν και πως αυτονομούνταν σιγά σιγά και τόσο ανυπομονούσα για ένα γλυκούλικο μωράκι, να το κρατώ αγκαλίτσα κ να εξαρτάται μόνο από εμένα,,,,μωρουδίλα,,,αυτό είχα ανάγκη,,, και μου τη κάλυψες,,,,με το παραπάνω!