Η γέννηση σου

Έχω μια τεράστια κοιλιά! Την μεγαλύτερη από τις τρεις εγκυμοσύνες! Και ενώ λένε ότι η τρίτη εγκυμοσύνη έρχεται πολύ γρήγορα,ήρθα εγώ να τους διαψεύσω. Οι τελευταίες δυο- τρεις εβδομάδες είναι εφιαλτικές. Δεν μπορώ να σταθώ στα πόδια μου, κουράζομαι απίστευτα, σε περιμένω , ανυπομονώ να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου, σε νιώθω να κλωτσάς, ίσα-ίσα να υπενθυμίσεις την ύπαρξη σου, αγκαλιάζω την κοιλιά μου και δακρύζω από ευτυχία. Ευτυχία που είχα την ευλογία να μείνω για τρίτη φορά έγκυος.....
και ήρθε η ημέρα να έρθεις στον κόσμο. Πονούσα πολλές ημέρες και μπήκα προγραμματισμένα 40 εβδ. και 6 ημέρες. μετά πό 12 ώρες, στις 10.30 το βράδυ, ήρθες στον κόσμο. Ο μπαμπάς σου ήταν και αυτός μέσα, έκλαψες αμέσως και η μαία σε ξάπλωσε στην αγκαλιά μου. Ένα πανέμορφο ξανθό αγοράκι με κοιτούσε ήρεμο πλέον! Ξετρελάθηκα μαζί σου! Αυτό ήταν! Θα γινόσουν η αδυναμία της μαμάς, το μικρό μου στερνοπούλι. Αργότερα σε έβαλα στο στήθος, θήλασες αμέσως. Ήσουν τόσο γλυκός, ήρεμος, φαγανός. Α! Και ίδιος ο μπαμπάς σου!

Μια νοσοκόμα είπε μάλιστα " καλέ αυτό αν χαθεί, δεν χρειάζεται να ανυσηχείτε, θα σας το φέρουν από το χεράκι, είναι ίδιο ο γιατρός!"

Στερνοπούλι μου, να σε έχει καλά ο θεός! Είσαι ευλογία για εμένα, γιατί μου χάρισες αυτό που πάντα ήθελα, μια μεγάλη και όμορφη οικογένεια!